W sytuacji, gdy spadkodawca sporządził testament i pominął w nim swoje dziecko oraz nie uczynił też za swego życia na jego rzecz darowizn pokrywajacych zachowek (nie wyposażył go za życia), dziecku temu przysługuje prawo żądania względem osoby, która nabyła spadek na podstawie testamentu, zapłaty zachowku. Uprawnionemu do zachowku należy się zachowek stanowiący połowę wartości udziału spadkowego, jaki by mu przypadł, gdyby nie było testamentu. Jeżeli natomiast uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni, należy mu się wówczas dwie trzecie tego udziału spadkowego. Należy pamiętać, że roszczenie z tytułu zachowku przedawnia się z upływem trzech lat od ogłoszenia testamentu. Po tym czasie nie będzie już można dochodzić zachowku.