Jak uznał Sąd Najwyższy, sposób głosowania we wspólnocie mieszkaniowej, zgodnie z którym na każdego właściciela przypada jeden głos, oznacza, że większość głosów jest obliczana według liczby właścicieli, którzy oddali głos za uchwałą – niezależnie od tego, ile lokali w nieruchomości stanowi ich własność.

Zasadą jest, że we wspólnotach mieszkaniowych uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów w nieruchomości wspólnej. Ustawa o własności lokali przewiduje jednak, że w niektórych sytuacjach można wprowadzić zasadę, iż na każdego właściciela przypada jeden głos (art. 23 ust. 2a).

Na tle tego przepisu powstały wątpliwości interpretacyjne. Można bowiem przyjąć interpretację, zgodnie z którą, jeśli właściciel ma więcej niż jeden lokal, to przypada mu tyle głosów, ile ma lokali, lub można przyjąć, że przepis należy rozumieć dosłownie: zatem jeden właściciel może mieć tylko jeden głos.

Wątpliwości te rozstrzygnął Sąd Najwyższy, który stwierdził, że przewidziany w art. 23 ust. 2a ustawy o własności lokali sposób głosowania według zasady, iż na każdego właściciela przypada jeden głos, oznacza, że większość głosów obliczana jest według liczby właścicieli, którzy oddali głos za uchwałą, niezależnie od tego, ile lokali w nieruchomości stanowi ich własność.

Wyrok Sadu Najwyższego z dnia 26.04.2006 roku., sygn. akt II CSK 47/06.