Po wejściu w życie ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, czyli po 24 kwietnia 2001 r., przepisy przewidywały preferencyjne zasady przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w pełną własność. Trzeba było między innymi uzupełnić wkład budowlany i wpłacić różnicę pomiędzy wartością rynkową lokalu a zwaloryzowaną wartością wniesionego wkładu mieszkaniowego, przy czym nie mogło to być więcej niż 3% aktualnej wartości rynkowej prawa własności lokalu. Przepis ten nie istniał jednak długo, bo już 6 czerwca wszedł w życie wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający jego niekonstytucyjność. Jednak zadaniem Sądu Najwyższego mający lokatorskie prawo do lokalu członkowie spółdzielni, którzy w czasie obowiązywania tych preferencyjnych zasad złożyli wnioski o przekształcenie, ale przekształcenia nie dokonano przed stwierdzeniem niekonstytucyjności tego przepisu, mogą domagać się umieszczenia w statucie korzystniejszych zasad rozliczeń. Sąd Najwyższy w ustnym uzasadnieniu podkreślił, że wziął pod uwagę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2005 roku, w którym stwierdzono niekonstytucyjność jeszcze innego przepisu prawa spółdzielczego, mianowicie art. 12 w zakresie, w jakim pomijał możliwość uregulowania w statucie korzystniejszych dla członków spółdzielni mieszkaniowych zasad rozliczeń z tytułu nabycia własności lokalu. Ponieważ Trybunał Konstytucyjny w tym wyroku nie określił jego skutków czasowych, działa on wstecz. Wobec tego członkowie spółdzielni mieli prawo domagania się zamieszczenia w statucie przepisów dotyczących przekształceń.

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.10.2005 r., sygn. akt II CK 756/04