Ustanawiając odrębną własność lokalu w domu postawionym na działce będącej przedmiotem wieczystego współużytkowania Sąd obowiązany był uwzględnić treść art. 235 §2 KC, zgodnie z którym prawo własności budynku (tu lokalu mieszkalnego) jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym. Jeżeli zatem mógł być uzasadniony fizyczny podział prawa wieczystego użytkowania do działki, który zastosował Sąd, to jednocześnie Sąd ten obowiązany był wydzielić część zajętą pod dom i niezbędną dla korzystania z odrębnych lokali mieszkalnych, jako przedmiot współwłasności określonej jako przymusowa lub konieczna, a także pozostawić w odpowiednich udziałach we wspólności, z którą związana byłaby własność lokali – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21.11.1997 r., I CKU 135/97.